Kinga Siewior jest adiunktką w Katedrze Antropologii Literatury i Badań Kulturowych na Wydziale Polonistyki, członkini Ośrodka Badań nad Kulturami Pamięci, prowadząca na kierunkach Teksty kultury i Polonistyka antropologiczno-kulturowa. W 2018 roku obroniła pracę doktorską poświęconą przedstawieniom powojennych migracji i dyskursowi Ziemi Odzyskanych. Autorka m.in. monografii Wielkie poruszenie. Pojałtańskie narracje migracyjne w kulturze polskiej (2018) oraz redaktorka tomu Nie-miejsca pamięci. Tom 2. Nekrotopologie (2020). Zajmuje się kulturą polską po 1945 roku w perspektywie badań nad pamięcią, kulturowych teorii przestrzeni oraz polityk i poetyk emocji. Obecnie pracuje nad projektem dotyczącym uczuciowej historii polskiego powojnia. W wolnych chwilach tłumaczy z języka chorwackiego i serbskiego.

Wybrane publikacje:

• Wielkie poruszenie. Pojałtańskie narracje migracyjne w kulturze polskiej, Wyd. IBL, Warszawa 2018, s. 518. [seria Nowa Humanistyka]
• Odkrywcy i turyści na afrykańskim szlaku. O fotografii w polskim reportażu podróżniczym, Universitas, Kraków 2012, s. 236. [seria Modernizm w Polsce]
• Nie-miejsca pamięci (2). Nekrotopologie, red. R. Sendyka, A. Janus, K. Jarzyńska, K. Siewior, Wyd. IBL, Warszawa 2020. [seria Nowa Humanistyka]
• Głuchy brudnopis. Antologia manifestów awangard Europy Środkowej, red. J. Kornhauser, K. Siewior, WUJ, Kraków 2015, s. 580. [seria Awangarda/Rewizje]
• PRL: historie intymne, „Teksty Drugie” 2021, nr 5, s. 41-62.
• Sondowanie PRL-u: w stronę sensorium historycznego, [w:] Sztuka inwencji: Ryszarda Nycza praktykowanie humanistyki: rozmowy, inspiracje, kontynuacje, red. J. Franczak, T. Kunz, WUJ, Kraków 2021, s. 277-296.
• Sygnatury surrealistyczne Bogdana Bogdanovicia, „Porównania” 2021, nr 1, s. 257-283.
• Nekrokartografia: topografie i topologie rozproszonej Zagłady, „Widok. Teorie i Praktyki Kultury Wizualne” 2019, nr 25. [online, razem z A. Szczepan]
• Ślimak, śrubeczka i śmierć. Reportaż intymny Mariusza Szczygła, „Teksty Drugie” 2019, nr 6, s.42-66.
• Ziemie Odzyskane – od geografii wyobrażonej do negatywnego mnemotoposu (prolegomena), [w:] „Ziemie Odzyskane”: w poszukiwaniu nowych narracji, red. E. Kledzik, M. Michalski, M. Praczyk, Wyd. UAM, Poznań 2018, s. 63-98.